Tajfel and Wilkes: κατηγοριοποίηση και κρίσεις

2 Νοέ.

Ο Tajfel και ο Wilkes (1963) ζήτησαν από αυτούς που συμμετείχαν στην έρευνα να εκτιμήσουν το μήκος οκτώ γραμμών η μικρότερη από τις οποίες ήταν 16.2 εκ. και η μεγαλύτερη 22.8 εκ. Οι γραμμές διέφεραν μεταξύ τους περίπου κατά ένα εκατοστό. Το πείραμα είχε τρεις συνθήκες.

Στην πρώτη συνθήκη οι τέσσερις μικρότερες γραμμές έφεραν το γράμμα Α και οι τέσσερις μεγαλύτερες το γράμμα Β. Στη δεύτερη συνθήκη (ελέγχου) οι γραμμές παρουσιάζονταν χωρίς γράμματα ενώ στην τρίτη συνθήκη (ελέγχου) τέσσερις τυχαίες γραμμές πήραν το γράμμα Α και οι άλλες τέσσερις το γράμμα Β. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα υποκείμενα της πειραματικής συνθήκης υπερεκτίμησαν τη διαφορά μεταξύ των τεσσάρων μικρών και των τεσσάρων μεγάλων γραμμών κάτι που οφειλόταν στην υπερεκτίμηση της διαφοράς ανάμεσα στην τελευταία μικρή και την πρώτη μεγάλη γραμμή. Οι διαφορές ανάμεσα στις τέσσερις μικρές γραμμές και ανάμεσα στις τέσσερις μεγάλες υποεκτιμήθηκαν (αναφέρθηκαν ως μικρότερες από ότι ήταν). Δηλαδή, η κατηγοριοποίηση γραμμών σε ομάδες μικρών και μεγάλων γραμμών ήταν ικανή να κάνει τους συμμετέχοντες στην έρευνα να συμπεράνουν πως οι διαφορές ανάμεσα στις δύο κατηγοριοποιήσεις (μικρές και τις μεγάλες γραμμές) ήταν μεγαλύτερες από αυτές που ήταν πραγματικά και οι διαφορές μεταξύ των στοιχείων εντός των κατηγοριοποιήσεων (ανάμεσα στις μικρές ή ανάμεσα στις μεγάλες γραμμές) μικρότερες από ότι ήταν.

Φανταστείτε τώρα η κατηγοριοποίηση να γίνεται με βάση το φύλο (οι δύο ομάδες δηλαδή που προκύπτουν να είναι οι άνδρες και οι γυναίκες) και φανταστείτε μια διάσταση (χαρακτηριστικό προσωπικότητας, ευφυΐα, δύναμη). Αν τα παραπάνω συμπεράσματα είναι σωστά τότε θα βλέπουμε τους άνδρες λ.χ. πιο ικανούς στα μαθηματικά από τις γυναίκες (αν το χαρακτηριστικό θεωρείται συγχρόνως και αντιπροσωπευτικό της μιας ομάδας) ενώ θα θεωρούμε ότι όλες οι γυναίκες είναι λίγο ή πολύ το ίδιο ικανές στα μαθηματικά όπως και οι άνδρες μεταξύ τους.

Ο Tajfel κατέληξε πως τα στερεότυπα προκύπτουν από μια διαδικασία κατηγοριοποίησης τα οποία απλοποιούν και ταξινομούν πολύπλοκα και ποικιλόμορφα ερεθίσματα που δεχόμαστε από το περιβάλλον. Συγκεκριμένα, η συσχέτιση μεταξύ μιας κατηγοριοποίησης (φύλο, φυλή, εθνικότητα κτλ) και μιας συνεχούς διάστασης (χαρακτηριστικό, συμπεριφορά κτλ) αποτελεί τη βάση για τη διαμόρφωση των στερεοτύπων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: